Historia Parafii Pokrzywnica

Zanim Pokrzywnica stała się samodzielną parafią razem ze wsią Komorno należała do parafii Twardawa. Mieszkańcy Pokrzywnicy aby dostać się na mszę mieli do pokonania 6 km a Komorna aż 8 km. Według podań już w roku 1740 we wsi znajdowała się drewniana kapliczka p.w. Św. Sebastiana (zdjęcie nr.1). 

Pismem z dnia 20 maj 1768 roku  Papież Klemens XIII nadał odpust zupełny na dzień Św. Sebastiana. Dalszym pismem Papież obwieszcza, że odpust zupełny można uzyskać w następną niedzielę po dniu Św. Sebastiana.  Odpust w naszej parafii jest obchodzony 20 stycznia.

Wspomniana wyżej kaplica mieściła zaledwie 100 osób. Nabożeństwa były odprawiane okazjonalnie, m.in. w odpust, adoracja w tłusty czwartek, śluby i pogrzeby. Jak mówi historia jeden z proboszczów parafii Twardawa ks. Plitzko zapragnął aby w Pokrzywnicy powstał większy kościół, dlatego właśnie zapisał w testamencie na ten cel 3430 marek (w tych czasach była to bardzo duża kwota pieniędzy). Jego następcy nie mogli tego zignorować więc ówczesny proboszcz parafii Twardawa ks. Jan Nickiel zwołał radę parafialną i postanowiono wybudować większą kaplicę o wymiarach 16 x 11 m.

 Plany te nie zostały jednak pozytywnie zaopiniowane przez Kurię Wrocławską. Powody jakie zostały podane to zła lokalizacja – z jednej i drugiej strony droga, zaś pod samą kaplicą szeroki i głęboki rów, który na wiosnę i po ulewnych deszczach gromadził wielkie ilości wody a do tego wylewał. Kaplica ta znajdowała się w miejscu gdzie teraz znajduje się remiza OSP Pokrzywnica.  Miejsce po kościółku upamiętnia stojący przy remizie krzyż.

5 grudnia 1892 roku ks. proboszcz Boehm zwołał radę parafialną i postawił dwa zasadnicze pytania: co chcemy budować i gdzie?

Sprawa budowy nowej świątyni stała się znowu aktualna, gdy rolnik Emanuel Moschek z Pokrzywnicy ofiarował na ten cel pole koło cmentarza. W planach było zbudowanie kaplicy o podobnych wymiarach jakie ma kaplica w Trawniku. Chociaż położenie było idealne to do budowy jednak nie doszło ze wzglądu na nieodpowiedni grunt.

W tych czasach znacznie zwiększyła się populacja Pokrzywnicy i Komorna. Pokrzywnica liczyła 1000 a Komorno 521 dusz. Pismem z dnia 4 września 1893 roku Ks. Kard. Kopp doniósł, że mający powstać w Pokrzywnicy kościół ma stać się ośrodkiem nowej parafii, dlatego należy wybrać dogodny i obszerny plac na budowę nowej świątyni. Zabrano się za poszukiwanie nowej lokalizacji. W tym czasie kapitał zgromadzony na budowę kościoła urósł do sumy 11 826 marek.

Dopiero gdy rolnik Jan Gomółka wyszedł z propozycją sprzedaży ziemi po zaniżonej cenie (2700 marek) ks. proboszcz Boehm przystąpił energicznie do pracy. W tym czasie dokupiono jeszcze jedną morgę ziemi od Urbiczka i w ten sposób parafia dysponowała terenem wielkości 1 ha.

14 stycznia 1909 roku ks. proboszcz Boehm w piśmie do Kurii Wrocławskiej prosi o pomoc, gdyż posiadał tylko połowę potrzebnego kapitału (30 000 marek). Należy w tym miejscu nadmienić, że wzrost kapitału nastąpił poprzez datki jakie wpłacali bezdzietni rolnicy.

7 sierpnia 1909 roku Kard. Kopp obiecał subwencję na budowę kościoła. Radził  też, aby zaczęto się starać o zgodę na jego budowę oraz:

Z poniedziałkiem 23 sierpnia 1909 roku Pokrzywnica i Komorno przestają należeć od parafii Twardawa.

Kosztorys budowy naszej świątyni ustalono na kwotę 64 450 marek. W kasie kościelnej znajdowało się 36 000 marek, czyli niedobór wynosił 28 450 marek.

Uchwałę o budowie naszego kościoła podjęli przedstawiciele Pokrzywnicy i rada parafialna nowo tworzącej się parafii. W jej skład wchodzili: Breitkopf- przewodniczący, Pander Michael, Plitzko, Wrazidło, Stosch, Bugiel, Pander Peter, Moschek Joh, Kolezko, Skrobek.

9 lutego 1910 i 5 marca 1910 Kuria Wrocławska oraz Urząd w Opolu zatwierdziły wszystkie potrzebne projekty. Architektem świątyni był Ludwik Schneider z Wrocławia, budowniczym zaś Hahn z Gościęcina.

Budowa ruszyła pełną parą.

Uroczyste poświęcenia kamienia węgielnego nastąpiło 5 kwietnia 1910 roku. Poświęcenia dokonał ks. Kan. Prob. Banner z Walec. Potrzebowano aż dwudziestu lat, aby przygotować się do wybudowania nowej świątyni. Pierwszą zbiórkę na ten cel przeprowadzono w 1889 roku.

Koszty budowy według planu miały wynieść:

1.       Ziemia i praca murarzy                             13 500 M

2.       Materiały i praca kamieniarzy                15 300 M

3.       Ciesielstwo i potrzebne materiały           6 900 M

4.       Dekarz                                                              4 100 M

5.       Blacharstwo                                                    1 200 M

6.       Stolarz                                                               3 350 M

7.       Ślusarz                                                               700 M

8.       Kowal i obróbka żelaza                                450 M

9.       Szklarz                                                               900 M

10.    Malarz                                                               1 200 M

11.    Prace wykończeniowe                                 9 150 M

12.    Transport                                                         3 300 M

13.     Honoraria architekta                                   4 200 M

      Razem:                                                                         64 450 M

 

Jak to bywa przy tak wielkich inwestycjach kosztorysu nie dało się dotrzymać. I ostateczny koszt budowy kościoła wyniósł 74 279,61 M.

Rzeczywiste koszty budowy:

1.       Materiały budowlane                                                15 455,75 M

2.       Ziemia, murarstwo i roboty wykończeniowe    17 933 M

3.       Dekarz                                                                             7 316,67 M

4.       Ślusarz i kowal                                                               1 756,54 M

5.       Stolarz                                                                              3 440, 75 M

6.       Szklarz                                                                              2 100 M

7.       Malowanie                                                                      3 326,94 M

8.       Inne należności                                                             106,60 M

9.       Wyposażenie                                                                  17 432 M

10.      Honoraria i wynagrodzenie                                       4 361,36 M

   Razem                                                                                              74 279, 61 M

Środki na budowę kościoła były następujące:

1.       Fundusz budowy kościoła rodziny Pliszko-  12 667,98 M

2.       Dotacje z kurii- 20 000 M

3.       Zbiórki , dary- 28 075,12 M

Czyli razem parafia dysponowała kwotą 60 743, 10 M. Brakowało więc  13 536,51 M. Środki te zamierzano zdobyć przez zaciągnięcie pożyczki a spłata ta miała być dokonana poprzez podniesienie podatku kościelnego (zdjęcie nr.2). 

Budowa kościoła zajęła jedynie rok, gdyż już 26 maja 1911 roku ks. dziekan Józek z Ucieszkowa dokonał benedykcji nowego kościoła.

Bardzo szybko zabrano się do wyposażenia kościoła. Fundatorem ołtarza głównego (zdjęcie nr.3) był Emanuel Moschek, ołtarza Matki Bożej Różańcowej (zdjęcie nr.4) był Johann Breitkopf, fundatorką krzyża była Franziska Sajonz z domu Breitkopf, wieczną lampkę ufundował Leopold Kandela (nie był mieszkańcem Pokrzywnicy), żyrandole wykonał rzemieślnik Hahn. Wyposażenie kościoła kosztowało 17 432 M. Należy w tym miejscu wspomnieć, że obraz św. Sebastiana namalował Pan Besta. Koszt obrazu- 1 050 M. Ambonę oraz poddasze do organów zrobił mistrz stolarski Grab z Nysy. Monstrancję zakupił proboszcz Gustaw Boehm z Twardawy.

Pierwszym samodzielnym duszpasterzem w Pokrzywnicy został ks. Wincenty Ruda, wikary z Twardawy. To właśnie ks. Ruda zaczął pisanie księgi parafialnej. Tak więc: pierwszy chrzest w parafii odbył się 05 kwietnia 1914 roku, 07 kwietnia tego samego roku pierwszy pogrzeb, a 26 maja 1914 odbył się pierwszy ślub.

Następcą ks. Rudy został ks. Edmund Mleczko. Jego pobyt w parafii trwał krótko bo jedynie od czerwca 1915 do lipca 1919 roku. Później został przeniesiony do Berlina.

Parafię po nim przejął Kuratus Foik. Był on proboszczem od sierpnia do listopada 1916.

Po nim swoją posługę rozpoczął ks. Josef Woehl (od listopada 1916 roku). 11-12 sierpień 1917 została rozebrana stara, drewniana kaplica.

1 maj 1917 roku w Koźlu zostało wydane rozporządzenie o konfiskacie dzwonów, jednym z dzwonów był św. Józef o wadze 415 kg a drugi to św. Maria o wadze 216 kg.  Do 15 czerwca miały być one dostarczone do starostwa lub na odpowiednią stację kolejową. Ministerstwo wojny przewidywało odszkodowanie w wysokości 1 M za 1 kg dzwonów. Jak wówczas wyrazili się nasi parafianie „żadne dzwony wojny wygrać nie mogą”, jak zaznacza autor kroniki „co też się stało”.

Po zakończeniu I Wojny Światowej proboszcz Woehl rozpoczął starania o nowe dzwony. Po przeprowadzeniu zbiórki na ten cel okazało się, że z powodu narastającej w tych czasach inflacji w Niemczech, zebrana kwota 1949 M była za niska, gdyż  firma braci Urlich z Turyngii zażądała kwoty 2570, 50 M. Niestety inflacja rosła w gigantycznym tempie i w 1921 roku za wartość dwóch dzwonów można było kupić jedynie funt masła.

Ks. Woehl przebywał w parafii do 1926 roku.

Następni księża to Schuette, Kreis oraz Kania. Ich kadencje były krótkie.

Od 1933 roku posługę kapłańską pełnił w naszej parafii ks. Karol Feicke. Przebywał on u nas aż do wysiedlenia w roku 1945.

Od frontu do marca 1946 roku przebywał u nas o. Gościński, który przybył od Pokrzywnicy wraz ze swoimi parafianami z Hanaczowa.

Następnym proboszczem, o którym wspominają kroniki a także wielu mieszkańców naszej wsi był ks. Józef Lampka (zdjęcie nr.5). Swoją posługę rozpoczął w 1946 roku i pozostał w niej aż do swojego wyjazdu do Niemiec  w roku 1974.

Przez wiele dekad w Pokrzywnicy działał żeński klasztor zakonny, w którym mieszkało ok.5 sióstr. Na początku XX wieku prowadziły one ochronkę dla dzieci (zdjęcie nr.6). Zajmowały się one opieką nad chorymi oraz dbały o naszą świątynię i wychowanie katechetyczne naszych dzieci. Klasztor został zlikwidowany pod koniec lat 80-tych.

21 czerwca 1973 roku z pomocą przybył wikary  ks. Tadeusz Stonoga (zdjęcie nr.7) powodem tego była choroba, na którą cierpiał ks. Lampka. Nowy wiary został dobrze przyjęty przez proboszcza. ksiądz Lampka miał wtedy powiedzieć: „ty teraz czuwaj nad parafią a ja się będę modlił”.

5 sierpnia 1975 roku dekretem ks. bp. Jopa ks. Tadeusz Stonoga został mianowany proboszczem . W tym czasie sytuacja materialna w naszej parafii nie była najlepsza. Kościół był ciemny i brudny, brakowało oświetlenia, w kościele były widoczne zacieki, nie działało ogrzewanie, dookoła kościoła rosły krzaki a dach pokryty dachówką nie spełniał swojej funkcji. Podobnie wyglądała plebania. Brakowało też salki katechetycznej. Dzięki staraniom ks. proboszcza oraz całej parafii udało się:

·         Rok 1975 wykonanie i zmontowanie różańca nad ołtarzem Maryjnym (głównym twórcą różańca był parafianin Leszek Łamasz)

·         rok 1976 wybudowano salkę katechetyczną

·         rok 1979 malowanie kościoła wewnątrz oraz montaż pierwszego nagłośnienia

·         rok 1980 gruntowny remont cmentarza

·         rok 1983 remont plebanii

·         rok 1985 rozpoczęcie budowy kościoła w Komornie

·         rok 1987 koniec budowy kościoła w Komornie

·         rok 1995 wymiana dachówek na kościele

·         rok 1996 renowacja elewacji zewnętrznej kościoła

·         rok 1998 wybudowanie kaplicy cmentarnej

Większość z dorosłych mieszkańców pamięta pewnie naszego proboszcza spacerującego przed każda Mszą przy głównym wejściu do kościoła i witającego swoich parafian. Pięknym zwyczajem, który wprowadził ks. Stonoga było śpiewanie pieśni Maryjnych z dziećmi oraz młodzieżą przy grocie (zdjęcie nr.8) po każdym nabożeństwie majowym.

Ks. Tadeusz Stonoga swoją posługę pełnił aż do swojej śmierci dnia 31 października 1998 roku. Trumna z ciałem proboszcza była wystawiona w kościele a strażacy z Pokrzywnicy pełnili przy niej całonocną wartę. W uroczystościach pogrzebowych wzięła udział cała parafia oraz licznie przybyli goście. Jego grób znajduje się na cmentarzy parafialnym w Pokrzywnicy (zdjęcie nr.9).

Dekretem kurii z dnia 9 listopada 1998 roku nowym proboszczem został ks. Benedykt Spyrka (zdjęcie nr.10). Świecenia kapłańskie przyjął w Opolu 22 czerwca 1985 roku. Zastał on parafię w dobrej kondycji materialnej i duchowej.

Ksiądz proboszcz bardzo dba o duchowość swoich parafian poprzez  organizowanie wielu ciekawych pielgrzymek oraz zapraszanie rekolekcjonistów,  głoszących interesujące kazania i nauki.

Ks. Benedykt bardzo zachęca dzieci i młodzież do czynnego udziały w życiu parafii.

W parafii działają takie grupy jak: ministrancka, Dzieci Maryji, Schola, grupa misyjno-różancowa, grupa kantorów i lektorów. W kościele posługę pełnią także dwaj szafarze Komunii Świętej.

Nasz proboszcz poprzez częste spotkania z młodzieżą oraz przypominanie zasad według, których powinniśmy żyć, aby być w zgodzie z Pismem Świętym stara się ewangelizować swoich parafian a także bronić ich od pokus jakie przynosi dzisiejszy świat, który za pośrednictwem mediów często stara się przekonywać do życia bez Boga.

Po przybyciu do naszej parafii ks. proboszcza Benedykta Spyrki zostały wykonane następujące prace:

·         generalny remont plebanii (zdjęcie nr.11)

·         wybrukowanie obejścia kościoła

·       w 1999 roku wybudowano Krzyż Misyjny (zdjęcie nr.12), który został poświęcony przez o. Henryka Kałużę w czasie misji

·         kapitalny remont naszych zabytkowych organ (zdjęcie nr.13)

·         zostało zmienione nagłośnienie

·      remont wieży, a w tym: wymiana stropów, schodów i drabin oraz umocowanie dzwonów.

·         renowacja figury św. Jana Nepomucena

Ksiądz Benedykt prężnie przygotowuje sie do obchodów 100-lecia benedykcji naszego kościoła. W planach m.in. są:

·         wymiana ogrzewania z węglowego na olejowe

·         malowanie elewacji zewnętrznej lub wnętrza kościoła

·         wymiana lub renowacja ławek

 

Remonty te wymagają wiele nakładów finansowych i nie wiadomo jaką część tych prac uda się wykonać do 2011 roku.

Tradycją parafii jest coroczne pielgrzymowanie. W czerwcu mieszkańcy udają się na pielgrzymkę do kościółka p.w. św. Brykcjusza a w sierpniu na Górę Św. Anny. Odbywają się także procesje do Trzech Krzyży (zdjęcie nr.14) oraz procesja o urodzaje, która z figurką św. Urbana przemierza okoliczne polne drogi.

Warte uwagi są też obchody święta Bożego Ciała. W przygotowania zaangażowana jest cała wieś. Dużo pracy mieszkańcy wkładają w budowę i projektowanie ołtarzy (zdjęcie nr.15). Centrum Pokrzywnicy ozdobione jest kolorowymi chodnikami z kwiatów i trocin barwionych na różne kolory. Tradycję tę zapoczątkowała siostra ks. Józefa Lampki. Zostały one wykonane z okazji pierwszego bierzmowania w naszej wsi. Biskup Kominek, który udzielał sakramentu był tak zachwycony kolorowymi ścieżkami, że wolał przez nie przeskoczyć aby ich nie zniszczyć.

Do naszej parafii należy wybudowany w 1987 roku kościół p.w. Matki Bożej Fatimskiej w Komornie (zdjęcie nr.16). Każdego 13-tego dnia miesiąca od maja do października odbywają się tam nabożeństwa ku czci patronki tego kościoła.

O nasz cmentarz parafialny dba pani Helena Kura, to ona organizuje wszystkie sprzątania oraz inne niezbędne sprawy. Dziękujemy pani Helenie oraz jej rodzinie za zaangażowanie. Dziękujemy również wszystkim innym mieszkańcom którzy dbają o to żeby na cmentarzu zawsze było czysto.

Dnia 30 maja 2009 roku nasz parafianin z Komorna Adam Gromada uzyskał swiecenia kapłańskie.
Dnia 31 maja 2009 roku w kościele filialnym w Komornie odbyły się prymicje ksiedza Adama Gromada a o godzinie 16ytej w Pokrzywnicy nabożeństwo majowe z udziałem ksiedza Adama Gromady.
Zdjęcia z prymicji dostępne w galerii Prymicje

Dnia 29.05.2011 nasza parafia pw. św. Sebastiana w Pokrzywnicy obchodziła jubileusz 100-lecia poświęcenia świątyni. Uroczystej Mszy św. przewodniczył Jego Eminencja Ksiądz Biskup Jan Kopiec. Przy ołtarzu Księdzu Biskupowi towarzyszyli proboszcz Benedykt Spyrka oraz ksiądz Adam Gromada.
Na uroczystość przybyli także zaproszeni księża z sąsiadujących i pobliskich parafii oraz przedstawiciele władz gminy.

Na Mszach i popołudniowym nabożeństwie nie zabrakło licznie zgromadzonych parafian wraz z zaproszonymi przez siebie gośćmi.
Przybyli księża oraz zaproszeni goście wraz z księdzem proboszczem po Mszy św. Udali się na uroczysty obiad w restauracji Acropolis.

Podczas popołudniowego nabożeństwa młodzież z Pokrzywnicy wystawiła spektakl pt. św. Sebastian Żołnierz Chrystusa. Zostały ukazane w nim losy patrona naszej parafii, męczennika św.Sebastiana. Młodzi aktorzy zostali nagrodzeni owacjami na stojąco.

Po nieszporach wszyscy parafianie wraz ze swoim proboszczem udali się na biesiadę zorganizowaną w Sali DFK. Czas został umilony występami dzieci, młodzieży oraz orkiestry dętej. Zasłużeni parafianie zostali uhonorowani przez księdza Benedykta upominkami związanymi z parafią. Wszystkim gościom zaserwowano pyszny śląski kolocz oraz kiełbaski i sałatkę.
Ten wyjątkowy czas na długo pozostanie w naszej pamięci.